Integracja Europy i związane z tym zmiany w sektorze rolnym i na obszarach wiejskich stawiają wyzwanie nie tylko dla "starych", lecz także dla "nowych" krajów Unii Europejskiej, jak również innych krajów Środkowej i Wschodniej Europy. Szczególnie dla krajów przystępujących do Unii Europejskiej odczuwalny jest wpływ na zatrudnienie i zasoby naturalne. Rolnictwo ekologiczne może w tej sytuacji być pomocne, gdyż może ono w Europie Środkowej i Wschodniej:

• pomóc w zabezpieczeniu dóbr i tworzeniu miejsc pracy na wsi
• tworzeniu nisz rynkowych i alternatywnych źródeł dochodów
• zachowaniu bioróżnorodności, szczególnie w zakresie roślin uprawnych i dzikich
• przyczynić się do ochrony gleby, wody i klimatu, jak również
• pomaga redukować koszty nadwyżek rynku.

Transfer wiedzy, utworzenie przedstawicielstw tematycznych, budowanie systemu certyfikacji, jak również rozwój struktur zbytu i regionalnego zapotrzebowania są warunkami do tego, żeby potencjał rolnictwa ekologicznego mógł być także wykorzystany. Jednocześnie działania te służą w całej Europie jako wkład dla osiągnięcia lepszej jakości, bezpieczeństwa i orientacji rynkowej dla produkcji ekologicznej. Pokazują to dotychczasowe bogate doświadczenia rozwoju rolnictwa ekologicznego w różnych krajach przystępujących do Unii Europejskiej.